MIĘDZYNARODOWY FESTIWAL MOZARTOWSKI

English
ikonka odnośnik Facebook
ikonka odnośnik YouTube

ORGANIZATOR FESTIWALU

logo Polski Chór Kameralny

EMILIO PONS

Kariera tenora Emilio Ponsa zabrała go do Europy, Bliskiego Wschodu, Azji i Ameryki Łacińskiej. 

Od debiutu zawodowego w Teatrze Maryjskim w Sankt Petersburgu występował na arenie międzynarodowej w Grand Théâtre de Genève i Theatre St Gallen w Szwajcarii; Operze Królewskiej, Kopenhaga, Dania; Vlaamse Opera, Gandawa i Antwerpia, Belgia; Grand Théâtre de Luxembourg; Festival d’Aix-en-Provence, Théâtre de Champs-Elysées w Paryżu i Opéra de Metz we Francji; Festiwalu Operowym w Sankt Margarethen, Teatrze Państwowym w Salzburgu i WKO w Austrii; Teatrze Prinzregenten w Monachium, Deutsche Oper am Rhein w Düsseldorfie, Operze Magravial w Bayreuth oraz w teatrach w Augsburgu, Bielefeldzie, Brunszwiku, Coburgu, Freiburgu, Heidelbergu, Magdeburgu, Ratyzbonie i Wuppertal w Niemczech; Opera Nordnorsk w Norwegii; Wileńskiej Opera Miejska na Litwie; Opera Siam w Bangkoku, Tajlandia; w Singapurze z Narodową Orkiestrą Symfoniczną; oraz w Compañía Nacional de Ópera de Bellas Artes, Meksyk; Teatro Julio Mayor w Bogocie w Kolumbii, Teatro Municipal de Santiago w Chile i Theatro Municipal w Rio de Janeiro.

 

Jest laureatem Pomorskiej Nagrody Artystycznej przyznawanej przez Marszałka Województwa Pomorskiego, Nagrody Artystycznej Prezydenta Wejherowa, Nagrody Remusa.

Jego repertuar operowy obejmuje ponad trzydzieści ról, w tym klasyczne role tenora lirycznego, takie jak Tamino (Mozart-Czarodziejski Flet), Ferrando (Mozart-Così fan Tutte), Don Ottavio (Mozart-Don Giovanni), Il Podestà (Mozart-Rzekoma ogrodniczka), Tom Rakewell (Stravinsky-The Rake's Progress), Nemorino (Donizetti-L'elisir d'amore), Narraboth (Strauss-Salome), Il Conte d'Almaviva (Rossini-Cyrulik Sewilski), Lensky (Czajkowski-Eugeniusz Oniegin), Kawaler de la Force (Poulenc-Dialogi Karmelitanek), Trouffaldino (Prokofiew-Miłość do trzech pomarańczy); różne główne role w mniej znanych utworach, w tym tytułowa rola w Spartaco Porsilego, Wariatka (Britten-Kulikowa Rzeka), Hypollit (Henze-Phaedra), Egeo i Sole (Cavalli-Il Giasone, wydany na DVD), Richmond (Battistelli-Ryszard III), Serge/Adolphe (Martinů-Die drei Wünsche), Le Commissaire (Martinů-Juliette), Fernando (w niemieckiej premierze Goyescas Granadosa); oraz różne role drugoplanowe, między innymi Arturo (Donizetti-Łucja z Lammermoor), Arbace (Mozart-Idomeneo), Pong (Puccini-Turandot), Laërtes (Thomas-Mignon), Jaquino (Beethoven-Fidelio). 

 

Śpiewał pod batutą uznanych dyrygentów, m.in. Mikhail Jurowsky, Mac Albrecht, Daniele Callegari, Jiří Bělohlávek, Ingo Metzmacher, Enoch zu Guttenberg, Mirga Gražinytė-Tyla, Frédéric Chaslin, Zoltan Pesko, Federico Maria Barezaard. Współpracował z renomowanymi reżyserami, takimi jak Robert Carsen, Christof Loy, Guy Joosten, Richard Jones, Katie Mitchell, Pier Francesco Maestrini, Joan Anton Rechi, Arila Siegert, Jean-Louis Benôit, Mariame Clément i Benedikt von Peter. 

 

Na scenie koncertowej i recitalowej występował z recitalami w Niemczech, Francji, Belgii, Holandii (Concertgebouw, Amsterdam), Szwajcarii, Hiszpanii, Polsce, Rosji, Japonii, Azerbejdżanie (z Londyńską Orkiestrą Filharmoniczną), Izraelu (z Jerusalem Camerata i the Be'er Sheva Sinfonietta). 

 

Emilio Pons ukończył studia pianistyczne w Narodowym Konserwatorium Muzycznym w Meksyku oraz zdobył tytuł doktora nauk prawnych na Universidad Iberoamericana, a także uzyskał tytuł magistra i doktora w dziedzinie śpiewu i literatury na Indiana University Jacobs School of Music. Jego specjalizacją doktorską była fonetyka rosyjska dla sceny operowej. 

 

Jest członkiem Europejskiego Parlamentu Kultury oraz współzałożycielem i dyrektorem artystycznym Międzynarodowego Festiwalu i Akademii Muzycznej w Sankt Goar. 

 

Zdolny poliglota, mówi płynnie po angielsku, hiszpańsku, francusku, włosku, niemiecku i rosyjsku. Posiada podwójne obywatelstwo Niemiec i Meksyku.