Katedra Oliwska pw. Trójcy Świętej oraz św. Bernarda przy ul. Bp. E. Nowickiego 5 w Gdańsku-Oliwie jest bazyliką trójnawową z transeptem oraz prezbiterium z obejściem zamkniętym wielobocznie. Na fasadzie znajdują się dwie wąskie wieże o wysokości 46 metrów każda, posiadające ostro zakończone hełmy. Portal, trzy różnych rozmiarów okna oraz trzy kartusze pochodzą z 1688 roku, utrzymane zostały w stylu barokowym i znacząco ożywiają budowlę. Elementem charakterystycznym dla cysterskiego budownictwa jest górująca nad przecięciem naw wieża dzwonów.


We wnętrzu katedry można podziwiać 23 ołtarze, przeważnie o dużej wartości artystycznej. Reprezentują one trzy style architektoniczne: renesans, barok (w większości) i rokoko.


W obejściu (ambicie) znajduje się kaplica św. Krzyża, zwana też kaplicą Opacką, najstarsza spośród kaplic w katedrze, pod którą w krypcie biskupiej pochowani są gdańscy biskupi. W katedrze mieści się również grobowiec książąt pomorskich, ponieważ Oliwa od początku była miejscem ich pochówku. Około 65 członków domu książęcego pochowano przy północnej ścianie prezbiterium. Grobowiec, umieszczony niedaleko wejścia do zakrystii, wykonany jest z czarnego marmuru w formie sarkofagu z łacińskim napisem na przodzie: Grobowiec przesławnych książąt pomorskich, fundatorów tej budowli.


Katedra słynie ze wspaniałych rokokowych organów, na których w sezonie letnim odbywają się  koncerty organowe. Instrument budował w latach 1763-88 Jan Wulf z Ornety, a ukończył orgamistrz gdański Fryderyk Rudolf Dalitz. Organy składają się z 7876 piszczałek wykonanych z drewna dębowego, jodłowego, sosnowego i z cyny.


Koncert finałowy Międzynarodowego Festiwalu Mozartowskiego Mozartiana odbywa się w Archikatedrze od 2006 roku.