Artyści

Wszystkie obrazy tworzone przez Leszka Mądzika wyrastają z głębi jego doświadczenia egzystencjalnego i duchowego, z siły przeżywania przez niego tajemnicy świata, która wyraża się językiem w pełni wizualnego działania. Obrazy tworzone w jego spektaklach, choć niezwykle wyraziste, są na swój sposób niedookreślone i niedopowiedziane pod względem znaczeniowym, a często i wizualnym. Wyrosły one bowiem nie z kalkulacji intelektualnej, lecz z silnego przeżycia intuicyjnego, i do takiego właśnie przeżycia się odwołują. Są wyrazem tego szczególnego twórczego milczenia, które Ludwig Wittgenstein postawił poza obszarem myślenia racjonalnego, otwierając pole działania dla sztuki. Obrazy wykreowane w akcie intuicyjnego działania wyrastają z podświadomości i nie przekraczają progu intuicyjnego doświadczania i interpretowania świata.


Spektakle Leszka Mądzika są niezwykle dynamiczne. Szybka sekwencja scen przenika się z sekwencją spowolnioną, ale dynamizm scen puentowanych silnie działającą muzyką dominuje. Taka konstrukcja dramaturgiczna spektaklu sprawia, że widz odczuwa pragnienie jak gdyby zatrzymania kadru, spowolnienia, by móc obraz sceniczny dłużej kontemplować. Bo obraz – ten sceniczny – jest u Mądzika niezwykle piękny, urzekający i prowokujący do snucia własnych skojarzeń. Jego sceniczne obrazy poruszają nas swą wielką twórczą energią. Mają siłę magnetycznego wręcz oddziaływania; pozostawiają u widza wielki głód sycenia się nimi.


To pragnienie kontemplowania „zatrzymanego kadru” mogą zaspokoić fotogramy ze spektakli. Tworzą one nową rzeczywistość sztuki i nową artystyczną jakość. Obrazy fotograficzne Leszka Mądzika są przede wszystkim wyrazem zadziwienia światem, odkrywaniem jego tajemnic i prawidłowości. Podpatrując różnorodność kultur, stref geograficznych i struktur materii artysta nieoczekiwanie osiąga efekt ukazania jedności i tożsamości świata. Siła dostrzeżonego obrazu pozostaje zawsze ta sama. Z kolei obrazy graficzne artysty to błysk świadomości, odkrywający nieznane możliwości, które tkwią w rzeczach, i ów błysk jest niezwykle silny. W dynamice twórczej projektowania Mądzik jest bliski tym mechanizmom twórczym, które działają podczas tworzenia spektaklu.

Cała twórczość artysty naznaczona jest jednorodnością i silnym indywidualizmem, a przede wszystkim oryginalnością, która stanowi jej naczelną cechę.

Wojciech Skrodzki